پاورپوینت فصل هشتم کتاب روانشناسی یادگیری، نوشته پروین کدیور، به موضوع بسیار مهم و اساسی در فرآیندهای یادگیری میپردازد؛ یعنی مفهوم خودگردانی در یادگیری. این فصل، یکی از مباحث کلیدی در حوزه روانشناسی تربیتی و یادگیری است که نقش مهمی در بهبود فرآیندهای آموزشی و ارتقاء انگیزههای دانشآموزان و دانشپژوهان دارد. در ادامه، به صورت کامل و جامع به تشریح این فصل میپردازم، که شامل مفاهیم، نظریهها، اهمیت، ویژگیها، عوامل مؤثر و راهکارهای عملی برای توسعه خودگردانی در یادگیری میشود.
مقدمه
در دنیای امروز، با توجه به حجم عظیم اطلاعات و تغییرات سریع در فناوریها، نیاز به یادگیری مستقل و خودمدیریتی بیش از پیش احساس میشود. افراد باید بتوانند خودشان مسیر یادگیریشان را برنامهریزی، کنترل و ارزیابی کنند. در این راستا، مفهوم خودگردانی در یادگیری اهمیت ویژهای پیدا میکند، زیرا نقش اساسی در توسعه مهارتهای زندگی، حل مسئله و خلاقیت دارد. در فصل هشتم کتاب پروین کدیور، به بررسی مفصل این موضوع پرداخته شده است، که شامل تعریف، ویژگیها، اهمیت، عوامل مؤثر، و راهکارهای عملی میشود.
تعریف خودگردانی در یادگیری
خودگردانی در یادگیری، فرآیندی است که فرد در آن، به صورت فعال، مسئولیت کامل بر فرآیندهای یادگیری خود دارد. این مفهوم، نشاندهنده توانایی فرد در برنامهریزی، تنظیم، کنترل و ارزیابی یادگیریهایش است. در واقع، فرد خود تصمیم میگیرد چه چیزهایی یاد بگیرد، چه منابعی را برای یادگیری انتخاب کند، چه زمانهایی را به مطالعه اختصاص دهد و چگونه بر یادگیری خود نظارت کند. این فرآیند، نه تنها شامل کسب دانش است، بلکه مهارتهایی مانند خودتنظیمی، انگیزش، و خودارزیابی را نیز در بر میگیرد.
ویژگیهای خودگردانی در یادگیری
در این فصل، ویژگیهای بارز افراد خودگردان توضیح داده شده است. این ویژگیها شامل موارد زیر است:
1. خودآگاهی: فرد باید نسبت به نیازهای آموزشی، نقاط قوت و ضعف خود آگاه باشد. این آگاهی پایه و اساس تصمیمگیریهای مؤثر در فرآیند یادگیری است.
2. خودتنظیمی: توانایی برنامهریزی، هدفگذاری، مدیریت زمان، و کنترل بر فعالیتهای یادگیری. افراد خودگردان، برنامهای مشخص برای مطالعه دارند و از آن پیروی میکنند.
3. خودارزیابی: توانایی ارزیابی پیشرفت و کیفیت یادگیری خود، و اصلاح مسیر در صورت نیاز. این مهارت، باعث میشود فرد بتواند اشتباهات خود را شناسایی و اصلاح کند.
4. انگیزش درونی: افراد خودگردان، غالباً بر انگیزشهای درونی تکیه دارند، یعنی علاقه و انگیزه درونی برای یادگیری دارند، نه صرفاً بر اساس نیازهای بیرونی مثل نمره یا تشویق.
5. پایداری و استقامت: در برابر مشکلات و ناامیدیها، مقاومت میکنند و از ادامه مسیر بازنمیمانند. این ویژگی، نقش مهمی در موفقیت در یادگیری دارد.
اهمیت خودگردانی در یادگیری
در فصل مورد بحث، اهمیت خودگردانی در یادگیری به طور گستردهای مورد تأکید قرار گرفته است. این اهمیت، به چند دلیل عمده است:
- توسعه مهارتهای زندگی: خودگردانی، مهارتهایی مانند حل مسئله، تصمیمگیری، و مدیریت زمان را تقویت میکند. این مهارتها در زندگی روزمره و حرفهای بسیار حیاتی هستند.
- افزایش استقلال و اعتماد به نفس: فردی که توانایی خودمدیریتی دارد، اعتماد به نفس بیشتری خواهد داشت و احساس کنترل بر فرآیندهای یادگیری و زندگیاش میکند.
- پیشرفت در تحصیلات و حرفه: در دنیای رقابتی امروز، افراد باید بتوانند به صورت مستقل و خودمختار یاد بگیرند، بنابراین، توسعه خودگردانی، فرصتهای پیشرفت شغلی و تحصیلی را افزایش میدهد.
- کاهش وابستگی: فرد خودگردان، کمتر به معلم یا مربی وابسته است، و این استقلال، در فرآیندهای یادگیری، خلاقیت و نوآوری را تقویت میکند.
عوامل مؤثر بر توسعه خودگردانی
در این بخش، عوامل مختلفی که میتوانند بر توسعه و تقویت خودگردانی در یادگیری تأثیرگذار باشند، مورد بررسی قرار میگیرند. این عوامل عبارتند از:
1. عوامل فردی: شامل ویژگیهای شخصیتی مانند خودانگیزی، پشتکار، خوداعتمادی، و مهارتهای شناختی مانند حافظه، تمرکز، و مهارتهای حل مسئله.
2. عوامل محیطی: محیطهای آموزشی حمایتی، دسترسی به منابع مناسب، و وجود الگوهای مؤثر نقش مهمی در تقویت خودگردانی دارند.
3. روشهای آموزشی: شیوههای تدریس، بهرهگیری از فناوریهای نوین، و آموزش مهارتهای خودتنظیمی، میتوانند فرآیند خودگردانی را تسهیل کنند.
4. بازخورد و ارزیابی: دریافت بازخورد سازنده و ارزیابی منظم، فرد را در مسیر بهبود و توسعه مهارتهای خودمدیریتی یاری میکند.
راهنماییها و راهکارهای عملی برای توسعه خودگردانی
در فصل هشتم، روشها و راهکارهای متعددی برای پرورش و تقویت خودگردانی در فرآیند یادگیری ارائه شده است که در ادامه به مهمترین آنها اشاره میکنم:
- تعیین هدفهای مشخص: آموزشدهندگان و فرد باید هدفهای واضح و قابل دستیابی تعیین کنند. هدفگذاری، انگیزه و تمرکز را افزایش میدهد.
- برنامهریزی منظم: فرد باید برنامهای منظم و واقعبینانه برای مطالعه و تمرینات خود داشته باشد، و آن را بر اساس زمانبندی مناسب اجرا کند.
- خودنظارتی و ارزیابی: تمرین خودارزیابی، باعث افزایش آگاهی فرد نسبت به پیشرفت و نقاط ضعف میشود. ابزارهایی مانند دفتر یادداشت، چکلیستها، و آزمونهای خودسنجی، در این راستا مفید هستند.
- ایجاد انگیزه درونی: تقویت انگیزههای درونی، مانند علاقه، کنجکاوی، و هدفگذاریهای شخصی، نقش مهمی در استمرار فرآیند یادگیری دارد.
- استفاده از فناوری: بهرهگیری از نرمافزارها و برنامههای کاربردی، میتواند فرآیند خودمدیریتی را آسانتر و جذابتر کند.
- توسعه مهارتهای شناختی: آموزش مهارتهایی مانند تمرکز، حافظه، و حل مسئله، باعث میشود فرد بتواند بهتر فرآیندهای یادگیری خود را کنترل کند.
نقش معلمان و مربیان در پرورش خودگردانی
در این فصل، نقش معلمان و مربیان در فرآیند توسعه خودگردانی بسیار مهم است. آنان باید محیطی فراهم کنند که دانشآموزان و دانشپژوهان بتوانند استقلال خود را رشد دهند. نقش معلم، شامل موارد زیر است:
- آموزش مهارتهای خودتنظیمی و خودارزیابی.
- تشویق به هدفگذاری و برنامهریزی فردی.
- ارائه بازخورد سازنده و راهنمایی در مسیر یادگیری.
- ایجاد فضای امن و حمایتی برای ابراز نظرات و اشتباهات.
- استفاده از فناوریهای نوین و روشهای فعال در آموزش.
در نتیجه، معلمان باید نقش راهنما و تسهیلکننده را بر عهده گیرند، نه صرفاً انتقال دهنده اطلاعات. این رویکرد، فرآیند یادگیری را جذابتر و مؤثرتر میسازد و در نهایت، افراد را به سمت خودگردانی کاملتر هدایت میکند.
جمعبندی و نتیجهگیری
در پایان، فصل هشتم کتاب پروین کدیور نشان میدهد که خودگردانی در یادگیری، نه تنها یک مهارت بلکه یک فرآیند چندبعدی است که نیازمند توسعه شخصیت، مهارتها، و محیطهای حمایتی است. برای داشتن یادگیرندگان مستقل، فعال و خلاق، باید به صورت مستمر بر توسعه این مهارتها کار کرد. این امر، در نهایت، منجر به افزایش کیفیت یادگیری، رشد فردی، و موفقیتهای تحصیلی و حرفهای میشود. بنابراین، آموزش و پرورش باید بر تقویت و پرورش خودگردانی تمرکز کند و راهکارهای عملی و کاربردی برای اجرایی کردن آن ارائه دهد.
اگر نیاز دارید، میتوانم بخشهای خاصی را بیشتر توضیح دهم یا نمونههای عملی برای پیادهسازی ارائه کنم.
پاورپوینت فصل هشتم کتاب روان شناسی یادگیری (خود گردانی در یادگیری) نوشته پروین کدیور
پاورپوینت فصل هشتم کتاب روان شناسی یادگیری (خود گردانی در یادگیری) نوشته پروین کدیور در قالب pptx و در حجم 40 اسلاید:
بخشی از متن:
خود گردانی
به مفاهیمی اشاره دارد که در آن فراگیر به طور نظام مند افکار ، احساسات و رفتار های خود را در دستیابی به اهداف مورد نظر هدایت می کند.
در تعریف دیگر خود گردانی بر افکار، احساسات و رفتار خود است که از طریق آن انسان بر رفتار خود نظارت می کند و با توجه به معیار های فردی در مورد آن قضاوت می کنند.
خود گردانی فعالیتی برتر و مسلط معرفی شده است که جنبه هایی چون خود گردانی در یادگیری ، خود گردانی در سلامت فردی، خود گردانی در مدیریت فشار روانی را تحت پوشش دارد.
راهبرد هایی که فراگیران خود گردان یادگیری از آن استفاده می کنند متنوع تر از راهبردهایی است که دیگران به کار می برند.
تفاوت اصلی خود گردانی با سایر مفاهیم این است که فراگیر همواره حق انتخاب دارد و تکالیف و یادگیری طوری سازمان یافته است که وی دست کم می تواند در یکی از جنبه های آن دست به انتخاب بزند.
ارتباط خود گردانی با سایر فرایندهای شناختی
آگاهی فراشناختی
راهبردهای فراشناختی به کلیه تدابیر ویژه ای گفته می شود که فراگیر برای یادگیری از آنها استفاده می کند.
عمده ترین این تدابیر عبارت است از:
خودسنجی، تعیین هدف و برنامه ریزی، ثبت و ضبط اطلاعات، نظارت و کنترل هشیارانه بر پیشرفت خود و استفاده از محیط (مطالب درسی، کتابخانه، معلم، همکلاسان، بزرگسالان و سایر منابع).
فهرست منابع:
خودگردانی در یادگیری
خودگردانی
انگیزش
نظریه های خودگردانی
خودگردانی در نظریه اجتماعی _شناختی
راهبردهای یادگیری
منابع خودگردانی در یادگیری
راهبرد های شناختی یادگیری
راهبرد های مدیریت منابع
الگوی فرایندی از خودگردانی
رشد خودگردانی
آموزش راهبردی
اثربخشی راهبرد PQ4R
